شناساگشتشناساگشت

ثبت نام در شناساتور

قبلا ثبت نام کرده اید؟

شناساگشتشناساگشت

ورود به پروفایل کاربری

آیا عضو سایت نیستید؟

آرامگاه خواجو کرمانی

آرامگاه خواجو کرمانی

آرامگاه خواجو جمال‌الدین ابوعطاء محمود بن محمود کرمانی معروف به خواجو کرمانی در سال ۶۷۹ هجری به دنیا آمد و در واقع بزرگترین شاعر شهر کرمانی است، ولی زادگاهش را ترک گفت و به سیر و سیاحت پرداخت و در اواخر عمر در پناه ابوسحاق اینجو به سر می‌برده است و با بسیاری از بزرگانی چون عبید زاکانی ، سلمان ساوجی ، عماد فقیه کرمانی ، خواجه حافظ شیرازی و صوفی مشهور شیخ امین الدین بلیانی مراودات و نزدیکی داشته است. آثار وی را می‌توان به دو قسمت تقسیم کرد: دیوان و مثنوی‌ها

خواجو دارای دو دیوان «صنایع الکمال» و «بدایع الجمال» می‌باشد مثنویات خواجو نیز همانند خمسهٔ نظامی دارای ۵ مثنوی است:

۱- همای و همایون ۲- کمال‌نامه ۳- روضةالانوار ۴- گل و نوروز ۵- گوهرنامه <گلشن شیراز 

در شمال شیراز ، در دامنه کوه صبوی و در ابتدای جاده شیراز  اصفهان، درتنگ الله اکبرقرار گرفته‌است. قبر وی مشرف بر دروازه قران می‌باشد. آب چشمه معروف رکناباد نیز از کنار مقبره خواجو می‌گذرد. این آرامگاه در سال ۱۳۱۵ شمسی با اعتبارات اداره فرهنگ فارس ساخته شد. محل آرامگاه در محوطه‌ای بدون سقف قرار دارد. در وسط صفه آن سنگ قبری است که بالای آن محدب و دارای برآمدگی است. روی این سنگ کتیبه‌ای که بیانگر قبر خواجو باشد وجود ندارد. فقط بالای سنگ عبارت: کل من علیها فان و یبقی وجه ربک ذوالجلال و الاکرام به خط ثلث نوشته شده‌است. در بالا و پایین قبر نیز دو ستون سنگی کوتاه قرار دارد که طبق رسم آن زمان در بالا و پایین قبور عرفا و شعرا وجود داشته‌است. در سال ۱۳۳۷ شمسی اداره باستان‌شناسی فارس اقدام به ساخت یک اتاق در قسمت شمالی محوطه آرامگاه کرد.

 


مشاهده مسير آرامگاه خواجو کرمانی تا هتل های شیراز بر روی نقشه :

نقطه شروع حرکت آرامگاه خواجو کرمانی ، مقصد :